การประชุมสหประชาชาติ

ว่าด้วยการค้าและการพัฒนา  (UNCTAD)

การประชุมครั้งที่ 12

กรุงอักกรา สาธารณรัฐกานา

วันที่ 20 – 25 เมษายน 2551

แถลงการณ์อักกรา

            เราในฐานะประเทศสมาชิกของ UNCTAD ได้ พบหารือกันที่กรุงอักกรา สาธารณรัฐกานา ระหว่างวันที่ 20 ถึง 25 เมษายน 2551 สำหรับการประชุมครั้งที่ 12 และได้ยอมรับในแถลงการณ์ร่วมกันดังต่อไปนี้ :

            1. ผู้ที่ก่อตั้ง UNCTAD เมื่อ ปีค.ศ. 1964 เป็นผู้มีวิสัยทัศน์ถึงการเชื่อมโยงของโลกและเศรษฐกิจ หลักการพื้นฐานของผู้ก่อตั้งที่ว่าความสำเร็จที่ยั่งยืนนั้นไม่สามารถบรรลุ ได้หากไม่มีการดำเนินการด้านการค้าและการพัฒนาที่สอดคล้องในโลกที่เชื่อมโยง กันนี้

            2. ประเทศสมาชิกชื่นชม UNCTAD ใน ฐานะที่เป็นหน่วยงานหลักของสหประชาชาติรับผิดชอบด้านการค้าและการพัฒนา ตลอดจนประเด็นที่เกี่ยวข้องอื่นๆ ในด้านการเงิน เทคโนโลยี การลงทุน และการพัฒนาอย่างยั่งยืนในการสนับสนุนการดำเนินการในวาระการพัฒนาและการช่วย เหลือประเทศกำลังพัฒนาเผชิญหน้ากับความท้าทายและสร้างผลประโยชน์สูงสุดจาก ระบบเศรษฐกิจโลกในกระแสโลกาภิวัฒน์ ทั้งนี้ ประเทศสมาชิกขอย้ำข้อผูกพันต่อ UNCTAD

            3. ประเทศ สมาชิกให้คำมั่นที่จะสนับสนุนระบบการค้าพหุภาคีที่มีความเป็นสากล อยู่บนพื้นฐานของกฎระเบียบ เปิดกว้าง ไม่มีการแบ่งแยก และมีความเป็นธรรม ซึ่งสามารถยกระดับการพัฒนาได้ ประเทศสมาชิกให้ความสำคัญอย่างยิ่งกับพันธมิตรในระดับโลกเพื่อขยายผล ประโยชน์สูงสุดจากการพัฒนาจากกระแสโลกาภิวัฒน์สำหรับทุกประเทศ ประเทศสมาชิกสนับสนุนการตัดสินใจต่างๆ จากการประชุม UNCTAD ครั้งที่ 12 นี้ และเรียกร้องให้ประเทศสมาชิกและ UNCTAD นำแถลงการณ์อักครานี้ไปปฏิบัติใช้

            4.    ผลลัพธ์ ของการประชุมครั้งนี้จะนำไปสู่การเข้าถึงผลประโยชน์จากกระแสโลกาภิวัฒน์ใน ด้านการค้า การเงิน การลงทุน เทคโนโลยี และนวัตกรรม ตลอดจนการจ้างงานอย่างเท่าเทียมและครอบคลุม อีกทั้งจะเป็นข้อมูลสำคัญต่อการประชุมที่สำคัญอื่นๆ ในด้านการพัฒนาในอนาคต รวมถึงการประชุม Development Cooperation Forum ของ Economic and Social Council (ECOSOC) การประชุม Accra High-Level Forum on Aid Effectiveness การประชุม High-level event on Millennium Development Goals ในช่วงระหว่างการประชุมสมัชชาสามัญสหประชาชาติ ครั้งที่ 62 และการประชุม Financing for Development Review Conference ตลอดจนการดำเนินการอื่นๆ ที่สำคัญที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนา

            5.  การหารือของประเทศสมาชิกในการประชุม UNCTAD ครั้งที่ 12 นี้ เกิดขึ้นใกล้เคียงกับครึ่งทางของความพยายามของโลกในการบรรลุเป้าหมายการพัฒนาแห่งสหัสวรรษ (MDGs) ความคืบหน้าในการบรรลุเป้าหมายของ MDGs ของประเทศสมาชิกยังแตกต่างกัน หากแนวโน้มในปัจจุบันยังคงอยู่ เป้าหมายการลดความยากจนใน MDGs น่าจะบรรลุได้สำหรับโลกและภูมิภาคส่วนใหญ่ อย่างไรก็ดี บางภูมิภาคอาจไม่สามารถบรรลุเป้าหมาย MDGs ได้ทั้งหมด โดยเฉพาะใน Sub-Saharan Africa ทั้ง นี้ ความท้าทายต่างๆ เช่น การเพิ่มขึ้นของราคาอาหาร และราคาของพลังงาน ตลอดจนความผันผวนของเศรษฐกิจโลก ที่เกิดขึ้นจากการเปลี่ยนแปลงของภูมิอากาศอาจมีผลกระทบต่อการเจริญเติบโตของ โลก และประเทศกำลังพัฒนา ตลอดจนกระทบต่อความพยายามในการกำจัดความยากจน อีกทั้งเป็นความเสี่ยงโดยตรงต่อประเทศยากจน และโครงสร้างทางการเมืองในหลายประเทศ ประเทศสมาชิกต้องยืนยันที่จะจัดทำนโยบายเศรษฐกิจที่สนับสนุนการเจริญเติบโต ที่คลอบคลุมทุกภาคส่วน ตลอดจนสนับสนุนกรอบงานของ UNCTAD ในการช่วยเหลือประเทศต่างๆ บรรลุถึงเป้าหมายการพัฒนาที่ได้ตกลงร่วมกัน รวมถึงเป้าหมาย MDGs

            6. ประเทศสมาชิกตั้งใจที่จะหาแนวทางที่บูรณาการในการรับ มือความท้าทายต่างๆ ที่เกิดขึ้นนี้ และได้ให้คำมั่นที่จะเพิ่มความพยายามเป็นสองเท่าในการต่อสู้กับความยากจนและ ความหิวโหย และการหาแนวทางแก้ไขปัญหาความมั่นคงของอาหารโลกอย่างเร่งด่วน โดยจะให้ความช่วยเหลืออย่างเร่งด่วนต่อประเทศกำลังพัฒนา โดยเฉพาะอย่างยิ่งประเทศพัฒนาน้อยที่สุดและแอฟริกา ประเทศสมาชิกจะให้ความสนใจพิเศษในเรื่องอาหารและความต้องการทางโภชนาการของ แม่และเด็ก อีกทั้งจะให้ความสนใจต่อปัญหาการกีดกันการค้าผลิตสินค้าอาหาร ในระยะกลางถึงระยะยาว ประเทศสมาชิกจะสนับสนุนความพยายามระดับชาติเพื่อเพิ่มผลผลิตอาหาร โดยเฉพาะอย่างยิ่งในแอฟริกา ประเทศพัฒนาน้อยที่สุด และประเทศกำลังพัฒนาที่เป็นผู้นำเข้าอาหารสุทธิ ความพยายามเหล่านี้จำเป็นที่จะต้องเกิดขึ้นควบคู่กับมาตรการร่วมกันในระดับ โลก และสภาวะแวดล้อมที่เหมาะสม โดยเฉพาะอย่างยิ่งการปฏิรูปและการเปิดเสรีการค้าในภาคการเกษตรอย่างจริงจัง รวมถึงการให้ความช่วยเหลือเพื่อการพัฒนา (ODA) ใน ภาคการเกษตรของประเทศกำลังพัฒนา ประเทศสมาชิกยังเห็นด้วยกับการตัดสินใจของเลขาธิการสหประชาชาติในการจัดตั้ง คณะทำงานเพื่อแก้ไขและบรรเทาปัญหาความมั่นคงของอาหาร

            7. ประเทศ สมาชิกตระหนักว่า การเพิ่มขึ้นของราคาอาหารและต้นทุนภาคการเกษตรสะท้อนถึงการเกิดขึ้นใหม่ของ ระบบเศรษฐกิจของสินค้าโภคภัณฑ์ในระดับโลก พัฒนาการเหล่านี้เป็นโอกาสในการส่งเสริมการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจและการ พัฒนาอย่างยั่งยืน โดยการเพิ่มประสิทธิภาพในการผลิตของประเทศกำลัง พัฒนา ประเทศสมาชิกจะสร้างความแข็งแกร่งในภาคการผลิตสินค้าโภคภัณฑ์โดยการเพิ่มการ ลงทุนจากทั้งภาครัฐและภาคเอกชนอย่างจริงจัง รวมไปถึงการสร้างมูลค่าเพิ่มและสร้างความหลากหลายให้กับสินค้าโภคภัณฑ์

8. การประชุม UNCTAD ครั้ง ที่ 12 นั้น เกิดขึ้นในช่วงเวลาสำคัญของวิวัฒนาการของระบบเศรษฐกิจโลก ในช่วง 5 ปีที่ผ่านมามีการเจริญเติบโตทางด้านเศรษฐกิจอย่างแข็งแกร่ง ซึ่งเป็นช่วงเวลาก่อนหน้าที่จะเป็นการเริ่มต้นของความยากลำบากในปัจจุบัน ช่วงเวลาใหม่ของกระแสโลกาภิวัฒน์ได้เกิดขึ้นแล้ว โดยที่ประเทศกำลังพัฒนาต่างๆ ได้แสดงบทบาทสำคัญในฐานะกลไกอันใหม่ในระบบเศรษฐกิจโลก ถึงแม้ว่าความท้าทายของการพัฒนาในรูปแบบเก่ายังคงมีอยู่ อันได้แก่ ความยากจนและความไม่เท่าเทียมกันในหลายภูมิภาคในโลก แต่การเกิดขึ้นของประเทศกำลังพัฒนาบางประเทศซึ่งนับเป็นพลวัตในระดับภูมิภาค และระดับโลกของการค้าและการลงทุน ได้สร้างโอกาสใหม่สำหรับการพัฒนา ศักยภาพของความร่วมมือใต้-ใต้ ควรที่จะได้รับการใช้ประโยชน์ในฐานะที่เป็นตัวเสริม แต่ไม่ใช่ตัวแทน ของความร่วมมือเหนือ-ใต้

            9. ประเทศสมาชิกได้ตระหนักว่าประเทศกำลังพัฒนาหลายๆ ประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งประเทศในแอฟริกาและประเทศพัฒนาน้อยที่สุด ยังคงอยู่บนชายขอบของกระบวนการโลกาภิวัฒน์อย่างต่อเนื่อง และยังคงอยู่ห่างไกลจากเป้าหมายของ MDGs การ พัฒนาของประเทศเหล่านี้จะยังคงเป็นเป้าหมายลำดับต้นของประชาคมระหว่างประเทศ ประเทศสมาชิกได้แนะนำให้ประเทศเหล่านี้ยกระดับความสามารถในการพัฒนา ตลอดจนสนับสนุนให้ประเทศเหล่านี้เพิ่มความพยายามดังกล่าวมากขึ้น ประชาคมระหว่างประเทศจะพยายามมากขึ้น ผ่านการเคลื่อนย้ายของเงินทุนเพื่อการพัฒนาและความร่วมมือในด้านเทคนิค การขยายการเข้าถึงตลาด และการจัดการกับมาตรการที่ไม่ใช่ภาษีที่ก่อให้เกิดการบิดเบือนการค้า เพื่อกระตุ้นการพัฒนาและส่งเสริมการบูรณาการเข้ากับระบบเศรษฐกิจโลก ประเทศสมาชิกจะเพิ่มการสนับสนุนกระบวนการบูรณาการที่กำลังดำเนินการอยู่ใน แอฟริกา โดยเฉพาะอย่างยิ่งโครงการพันธมิตรใหม่เพื่อการพัฒนาแอฟริกา (NEPAD)

            10. เป้า หมายของการประชุมรอบโดฮาที่เกี่ยวกับการเจรจาต่อรองทางการค้านั้น ควรที่ยึดมั่นกับพันธสัญญาเกี่ยวกับความเท่าเทียม ความสมดุล ความยุติธรรม และเศรษฐกิจเสรี ซึ่งจะสามารถสร้างประโยชน์สำหรับการพัฒนา ประเทศสมาชิกได้ตกลงเพิ่มความพยายามเป็นสองเท่าเพื่อให้การเจรจาบรรลุผล และมีประโยชน์ในด้านการพัฒนาอย่างจริงจัง ข้อตกลงที่ได้บรรลุในการประชุมองค์การการค้าโลกระดับรัฐมนตรีครั้งที่ 6 ที่ฮ่องกง ซึ่งมุ่งให้เกิดการเข้าถึงตลาดโดยปราศจากข้อจำกัดด้านภาษีและโควต้าสำหรับ ประเทศพัฒนาน้อยที่สุด ควรที่จะได้รับความสนใจและนำไปปฏิบัติ ข้อผูกพันที่เกิดขึ้นในที่ประชุมเดียวกันเกี่ยวกับประเด็นเรื่องฝ้ายควรจะ ได้รับการปฏิบัติตามเช่นกัน

            11. ในบริบทของความช่วยเหลือเพื่อการค้า ประเทศสมาชิกได้เรียกร้องการเพิ่มการดำเนินการระดับชาติและการช่วยเหลือใน ระดับระหว่างประเทศเพื่อสร้างความสามารถในการผลิตสินค้าเพื่อการส่งออกที่ สามารถแข่งขันได้ ตลอดจนระบบการเคลื่อนย้ายสินค้าเพื่อสนับสนุนการค้าในประเทศกำลังพัฒนา ซึ่งรวมไปถึงแอฟริกา ประเทศพัฒนาน้อยที่สุด ประเทศกำลังพัฒนาที่ไม่มีทางออกทะเล ประเทศกำลังพัฒนาที่เป็นหมู่เกาะขนาดเล็ก และประเทศที่มีเศรษฐกิจขนาดเล็กที่อ่อนแอในเชิงโครงสร้างและไม่มั่นคง ความช่วยเหลือเพื่อการค้าสามารถที่จะนำไปใช้ในการที่จะตอบสนองต่อความท้าทาย เหล่านี้ ความช่วยเหลือเพื่อการค้าควรได้รับการจัดสรรอย่างเพียงพอและนำไปปฏิบัติผ่าน ช่องทางพหุพาคีและทวิภาคี โดยมีองค์กรสหประชาชาติและองค์กรระหว่างประเทศต่างๆ เป็นผู้มีบทบาทสำคัญ กลไกในการนำไปปฏิบัติ การตรวจสอบ และการประเมินผลนั้น ควรสร้างความมั่นใจได้ว่า จะทำให้เกิดการใช้ประโยชน์จากความช่วยเหลือทางการค้าได้อย่างมีประสิทธิภาพ และมีประสิทธิผล

            12. ประเทศสมาชิกได้ตระหนักว่า การเคลื่อนย้ายทรัพยากรทางการเงินของภาครัฐและเอกชนเพื่อการพัฒนา เป็นปัจจัยสำคัญของการเป็นหุ้นส่วนเพื่อการพัฒนาในระดับโลก ประเทศสมาชิกได้มีความกังวลเกี่ยวกับการลดลงของระดับ ODA ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ประเทศสมาชิกได้แนะนำให้ประเทศผู้บริจาคเพิ่มระดับการให้ ODA และเรียกร้องให้รักษาพันธกรณีที่เกี่ยวข้องกับ ODA และให้เพิ่มประสิทธิผลของการให้ ODA เพื่อ สนับสนุนยุทธศาสตร์ในการพัฒนาระดับชาติที่ประเทศนั้นๆ เป็นเจ้าของ ประเทศสมาชิกยังเน้นถึงความสำคัญของการทำงานอย่างต่อเนื่อง สำหรับสร้างแนวทางที่ยั่งยืนในการแก้ไขปัญหาการชำระหนี้และการบริหารจัดการ ของประเทศของประเทศกำลังพัฒนา

            13. การลงทุนโดยตรงจากต่างชาติ (FDI) สามารถ สร้างการจ้างงาน การถ่ายโอนเทคโนโลยีและความรู้ การเข้าถึงตลาดระหว่างประเทศ รวมถึงการแข่งขัน และยังสามารถเป็นส่วนเสริมของความพยายามในระดับชาติ ภูมิภาค และระหว่างประเทศ ในการเคลื่อนย้ายทรัพยากรเพื่อการพัฒนา เพื่อที่จะใช้โอกาสเหล่านี้ ประเทศต่างๆ จะต้องมีนโยบายที่ตื่นตัวและได้จัดวางลำดับขั้นตอนเป็นอย่างดี เพื่อทำให้กระแสการลงทุนเกิดประโยชน์ต่อการพัฒนาสูงสุด ทุกประเทศควรสนับสนุนให้เกิดสภาวะแวดล้อมที่เหมาะสมเพื่อดึงดูด การลงทุนโดยตรงจากต่างชาติ และเพื่อเพิ่มการลงทุนภายในประเทศ ในบริบทนี้ การลงทุนในโครงสร้างพื้นฐานต่างๆ การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ และการเพิ่มขีดความสามารถฝนเชิงสถาบัน เป็นสิ่งที่มีความเกี่ยวข้องกับการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างยั่งยืนทั้ง สิ้น

            14. ระบบการเงินยังคงปรับตัวอย่างต่อเนื่องให้เข้ากับสภาพความเป็นจริงของศตวรรษที่ 21  และ ควรมีความสามารถในการช่วยลดความไม่แน่นอนและส่งเสริมการเติบโตทางเศรษฐกิจ ทุกประเทศสามารถสนับสนุนให้เกิดความยืดหยุ่นทางการเงินระหว่างประเทศ โดยการส่งเสริมระบบที่โปร่งใส คาดการณ์ได้ และมีกฎเกณฑ์ที่มีประสิทธิภาพ เพื่อเกื้อหนุนความพยายามเพื่อการพัฒนาในระดับชาติ ประเทศสมาชิกได้ตระหนักถึงความจำเป็นอย่างเร่งด่วนในการเพิ่มความเป็นอัน หนึ่งอันเดียวกัน การมีธรรมาภิบาล และความต่อเนื่องของระบบการเงิน เงินตรา และการค้าระหว่างประเทศ  ใน ปัจจุบัน มีความจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องเพิ่มการมีส่วนร่วมของประเทศกำลังพัฒนาและ ประเทศที่เศรษฐกิจกำลังอยู่ในช่วงเปลี่ยนผ่าน ในกระบวนการนโยบายในเรื่องการค้า เงินตรา และการเงิน ประเทศสมาชิกสนับสนุนการดำเนินการในขั้นต่อไปในเรื่องนี้

            15. กระบวนการโลกาภิวัฒน์ที่ครอบคลุมจะต้องการการมีส่วนร่วมของทุกประเทศในสังคม แห่งข่าวสารและการเรียนรู้มากกว่าที่เป็นอยู่ ประเทศสมาชิกจะสนับสนุนภาครัฐ ภาคเอกชน และภาคประชาสังคม ในการเพิ่มความพยายามเพื่อนำพลังพลวัตของข้อมูลข่าวสาร เทคโนโลยี นวัตกรรม การสร้างสรรค์ และความหลากหลาย ไปสู่การใช้ประโยชน์เพื่อการพัฒนาอย่างเท่าเทียมและยุติธรรมสำหรับทุกคน

            16. ในขณะที่การพัฒนาเป็นความรับผิดชอบเบื้องต้นของแต่ละประเทศ ความพยายามภายในประเทศควรได้รับการอำนวยความสะดวกและการเกื้อหนุน โดยสภาวะแวดล้อมระหว่างประเทศที่เหมาะสมบนพื้นฐานของกฎเกณฑ์ที่ได้ตกลงและนำ ไปใช้ในระดับพหุภาคี แต่ละรัฐบาลจะต้องประเมินผลดีผลเสียระหว่างผลประโยชน์ของการยอมรับกฎระหว่าง ประเทศและพันธกรณีต่างๆ กับข้อจำกัดที่เกิดขึ้นจากการสูญเสียพื้นที่ในการกำหนดนโยบาย (policy space) ประเทศสมาชิกยังให้ความสำคัญกับนโยบายที่เหมาะสมและหลักธรรมาภิบาลใน ทุกระดับ รวมไปถึงการมีส่วนร่วมและการสนับสนุนอย่างมีประสิทธิภาพของผู้ที่เกี่ยวข้อง ทุกส่วน ซึ่งรวมถึงรัฐบาล ภาคเอกชน และภาคประชาสังคม ประเทศสมาชิกเรียกร้องการดำเนินการที่มากขึ้นเพื่อส่งเสริมบทบาทของสตรีใน ทุกระดับของสังคม ประเทศสมาชิกยังเน้นถึงความสำคัญของนโยบายที่เกี่ยวกับการแข่งขันเพื่อผล ประโยชน์ของผู้บริโภคและความสามารถในการแข่งขัน

            17. การเปลี่ยนแปลงของภูมิอากาศในปัจจุบันกลายเป็นความท้าทายที่สำคัญ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับผู้คนที่ยากจน ซึ่งอ่อนด้อยในการปรับตัว การปรับตัว (adaptation) และการบรรเทา (mitigation) การ เปลี่ยนแปลงของภูมิอากาศจำเป็นที่จะต้องได้รับการเอาใจใส่อย่างเร่งด่วน โดยให้สอดคล้องกับเงื่อนไขและกฎเกณฑ์ของกรอบการประชุมของสหประชาชาติใน เรื่องการเปลี่ยนแปลงของภูมิอากาศ ซึ่งยึดหลักการของความรับผิดชอบที่มีร่วมกันแต่แตกต่างกัน และความสามารถของแต่ละประเทศ อีกทั้งยังคำนึงถึงเงื่อนไขทางสังคมและเศรษฐกิจ และปัจจัยอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องด้วย การเงินและเทคโนโลยีที่เพียงพอจะเป็นสิ่งสำคัญที่จะช่วยประเทศกำลังพัฒนา ต่างๆ ในการเผชิญกับความท้าทายนี้ มุมมองในเชิงการค้าและการพัฒนาของการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศนั้นสำคัญต่อโอกาส ในการพัฒนาของประเทศกำลังพัฒนา และควรนำมาพิจารณาอย่างรอบคอบในแผนยุทธศาสตร์การปรับตัวและการบรรเทาการ เปลี่ยนแปลงของภูมิอากาศ

            18. ความสำเร็จของประเทศสมาชิกที่ในการประชุมที่กรุงอักกรา และการดำเนินการสร้างความเข้มแข็งให้กับ UNCTAD โดย การส่งเสริมบทบาทในการพัฒนา ผลกระทบ และประสิทธิผลของสถาบัน แสดงให้เห็นถึงข้อผูกพันประเทศสมาชิกต่อวิศัยทัศน์ของความเติบโตทางเศรษฐกิจ ในระดับโลกและความมุ่งหวังร่วมกัน ซึ่งผู้ก่อตั้ง UNCTAD ได้ สร้างขึ้นเมื่อ 44 ปีก่อน ประเทศสมาชิกจึงขอให้เกียรติผู้ก่อตั้ง ด้วยการนำการตัดสินใจที่เกิดขึ้นในการประชุมครั้งนี้ไปปฏิบัติใช้อย่าง รูปธรรมเพื่อประโยชน์ของผู้คนรุ่นต่อไปในอนาคต สุดท้ายนี้ ประเทศสมาชิกให้สัญญาที่จะรักษาความเข้มแข็งของสถาบันเพื่อการค้าและการ พัฒนาแบบพหุพาคี ด้วยจิตวิญญาณนี้ ขอให้ประเทศสมาชิกได้ก้าวไปข้างหน้าพร้อมๆ กันไปสู่การประชุม UNCTAD ครั้งที่ 13 ณ ประเทศกาตาร์