เกร็ดเล็กน้อยเกี่ยวกับเอเปค

1. ในกรอบความร่วมมือเอเปคจะใช้คำว่าเขตเศรษฐกิจสมาชิก (Economies) แทนคำว่า ประเทศ เนื่องจากสมาชิกของเอเปคบางราย ได้แก่ เขตปกครองพิเศษฮ่องกง และจีนไทเป ไม่ได้มีสถานะเป็นประเทศ แต่ได้รับการยอมรับให้เข้าเป็นสมาชิกเอเปคในฐานะที่เป็นเขตเศรษฐกิจที่มี ความสำคัญในเอเชีย-แปซิฟิก
2. เอเปคมีสำนักเลขาธิการตั้งอยู่ที่สิงคโปร์ โดยรัฐบาลสิงคโปร์ให้การสนับสนุนเรื่องสถานที่  สำหรับค่าใช้จ่ายในการดูแลและบริหารสำนักงานมาจากเงินสนับสนุนของสมาชิกเอเปคในแต่ละปี
3. ไทย ได้ประโยชน์อย่างยิ่งจากการเป็นสมาชิกเอเปค เพราะไทยเสียค่าสมาชิกเพียงปีละ 75,000 ดอลลาร์สหรัฐ แต่ได้รับประโยชน์ในรูปของโครงการสนับสนุนจากเอเปคปีละประมาณ 300,000 – 400,000 ดอลล่าร์สหรัฐ
4. เวทีเอเปคดำเนินความร่วมมือโดยการหารืออย่างตรงไปตรงมา มิใช่การเจรจา และดำเนินการโดยหลักฉันทามติ (consensus) และความสมัครใจ (voluntarism) ของทุกฝ่าย
5. ผู้นำเขตเศรษฐกิจเอเปคได้มีมติให้หยุดรับสมาชิกใหม่ (moratorium) เป็นระยะเวลา 10 ปี ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1997 – 2006 และเมื่อปี ค.ศ. 2006 ได้มีมติให้ต่อเวลาการระงับการขยายสมาชิกใหม่ต่อไปอีกจนถึงปี ค.ศ. 2010 เนื่องจากเอเปคอยู่ในช่วงการปฏิรูปโครงสร้างและกลไกการทำงาน อีกทั้งยังเป็นช่วงใกล้กำหนดการที่เขตเศรษฐกิจที่พัฒนาแล้วของเอเปคจะต้อง ดำเนินการเพื่อให้บรรลุเป้าหมายโบกอร์ในปี ค.ศ. 2010
6. ตามธรรมเนียมปฏิบัติ การเป็นเจ้าภาพจัดการประชุมเอเปคจะสลับหมุนเวียนกันตามภูมิภาค โดยเขตเศรษฐกิจเอเปคซึ่งเป็นสมาชิกอาเซียนจะเป็นเจ้าภาพทุกปี เว้น 2 ปี
7. เจ้าภาพเอเปคประจำปี ค.ศ. 2010 ได้แก่ ญี่ปุ่น ปี ค.ศ. 2011 ได้แก่ สหรัฐอเมริกา ปี ค.ศ. 2012 ได้แก่ รัสเซีย ปี ค.ศ. 2013 ได้แก่ อินโดนีเซีย และปี ค.ศ. 2014 ได้แก่ จีน
8. หลังเสร็จสิ้นการประชุมเจ้าหน้าที่อาวุโสเอเปค ครั้งที่ 3 ในแต่ละปี เอเปคมีธรรมเนียมในการจัด Skit Night ซึ่งเป็นงานเลี้ยงอาหารค่ำที่ตัวแทนสมาชิกแต่ละเขตเศรษฐกิจจะต้องขึ้นแสดง ความสามารถบนเวที และมีการตัดสินให้รางวัลโดยให้สมาชิกร่วมลงคะแนน